Interview VSG

Gepubliceerd op 8 augustus 2020 om 11:52

Als lid van de Verenigde Stichtingen Gambia (VSG) werd ik recent gevraag om een iets te vertellen over mijn werk in Gambia. Het resultaat is gepubliceerd op de VSG site maar ik publiceer het hier graag.

 

 

‘ONCE AFRICA BITES YOU, YOU WILL NEVER LEAVE’

 

“Mijn naam is Lia Pieterse en ik werk als vrijwilliger in het Lamin Health Center sinds januari 2019.

Mijn Gambia-avontuur begon na een vakantie aan de kust. Nooit had ik in mijn stoutste dromen gedacht vrijwilligerswerk te gaan doen in Gambia.

Er schijnt een Afrikaans gezegde te zijn dat luidt: ‘Once Africa bites you, you will never leave’. Het zou zo maar waar kunnen zijn.

Wat begon met drie maanden vrijwilligerswerk doen met Annemieke de Koning van het Lamin Health Center is inmiddels uitgegroeid tot een baan als HR-manager daar.  Het project van drie maanden is dus behoorlijk uit de hand gelopen.”

 

“Lamin Health Center is een uit de kluiten gewassen huisartsenpraktijk met de mogelijkheid tot het opnemen van patiënten. Er is een verloskundige -  en kraamafdeling, een spoedeisende hulp, een ambulancedienst, een verbandkamer en een laboratorium. Zelfs een mortuarium  is eraan toegevoegd.

Annemieke zegt steeds: ‘We zijn hier voor onze lol.’ En dát hebben we. Nooit een saai moment!

Inmiddels kijk ik terug op de afgelopen anderhalf jaar en ik vraag me af:  ‘Wat heb ik bereikt?’

  • Een geweldige samenwerking met de collega’s van het LHC
  • Verbetering van kwaliteit en dienstverlening door het invoeren van spreekuren en specialistische poli’s
  • Contacten in heel Gambia en een uitgebreid netwerk in Nederland.”

 

“Zijn we er dan al? Nou, zeker niet!  Zoals velen vragen we ons af wat er overblijft als wij hier niet meer zijn. Legio verhalen doen de ronde over goede doelen die, als ze eenmaal gerealiseerd waren,  werden losgelaten. Binnen afzienbare tijd functioneerden ze niet goed of ze bestonden helemaal niet meer.

Op hopeloze momenten heb ik Annemieke wel eens gevraagd: ‘Is dit werk soms bezigheidstherapie voor ons?’

 

Een gezondheidscentrum voor en door de Gambianen maar dan zonder ons; hoe bereiden we dat voor?

Langzaam maar zeker betrekken we ons lokale team meer bij het management. We bespreken welke beslissingen we nemen en we vragen naar hun mening. Maar er zijn nog zoveel vragen.

Wie is hier nog op de lange termijn en voelt zich verantwoordelijk?

Wat zijn de wensen van het lokale team en hoe zien zij de toekomst van het health center?

Hoe maak je geld in een non-profit organisatie en hoe zorg je dat je met je middelen kunt voortbestaan?

Van al onze medewerkers vragen we bewustwording en het nemen van verantwoordelijkheid voor hun positie in de organisatie. Dat is nieuw voor ze. Natúúrlijk gaat niet iedereen mee en natúúrlijk denk je dat je zaken geregeld hebt en dan blijkt het toch niet zo te zijn. Toch maken we kleine stappen.”

 

“Als antwoord op de vraag: ‘Wat wil je VSG-leden meegeven?’ Dan zeg ik: ‘Bezint eer ge begint en realiseer je dat het óók in Gambia 2020 is. Handel alleen als het echt nodig is. Doe nooit iets voor niets.’ (Hoor wie het zegt!)

Iets wat niets kost heeft geen waarde. Je kunt een put slaan en zeggen: ‘Alsjeblieft!’ Maar sta dan niet raar te kijken als er onzorgvuldig mee wordt omgegaan.

Hoewel ik naar Gambia ging om voor drie maanden gewoon ‘goed’ te doen heb ik nu een baan waarin ik probeer bewustwording te creëren bij de medewerkers. Uiteindelijk wil ik dat ik overbodig word omdat een enthousiaste Gambiaan me begrepen heeft en ‘mijn’ baan overneemt en deze op eigen wijze invult.

 

Tijdens de vergaderingen van de VSG geniet ik altijd van de verhalen van anderen en ik ben onder de indruk van de bevlogenheid van zovelen.

 

Ik zie echter heel veel mensen opnieuw het bekende wiel uitvinden.

Wil je voor het goede doel naar Gambia? Oriënteer je eerst goed!

Wat wil je doen? Voor hoelang?  Voor hoeveel? Wanneer is het moment van stoppen? Maar bovenal:  heeft iemand anders dit al gedaan?

 

Op dit moment van schrijven ben ik in Nederland. Familieomstandigheden maakten dat ik moest terugkeren maar eigenlijk wilde ik dat niet. Mijn hart is in Gambia.

Om me hier toch nuttig te maken probeer ik uit te vinden hoe ik het best de social media kan gebruiken om Lamin Health Center wat meer in de picture te zetten.

Hoe vind je medestanders, vrienden en sponsors die vooral op de lange termijn bereid zijn mee te denken, te adviseren en (financieel) te steunen?

Als ik het zo schrijf denk ik dat daar een taak van de VSG zou kunnen liggen. Mensen vinden die bereid zijn niet voor hun eigen idee te gaan maar willen helpen bij het realiseren van ideeën van anderen.”

 

Gambiaanse groet en Hollandse knuffel

 

Lia

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Hermine
11 maanden geleden

Mooi om te lezen en heel herkenbaar. Goed om westerlingen die enthousiast worden als ze in Gambia zijn geweest, bewust te maken van het feit om eerst na te denken voor je ergens aan begint. Blijft wel wie niet waagt wie niet wint, soms moet je gewoon ook dingen doen en kijken waar het eindigt, maar je altijd bewust zijn van het risico dat je neemt en dat het voor jou een aanvaardbaar risico is. Al zal het altijd pijn doen als iets niet geworden is qat jij voor ogen had. Inderdaad ook goed om te benoemen, informeer of het er al is wat je wil en sluit eventueel aan ipv het wiel opnieuw uit te vinden.

Nel Hoebergen
11 maanden geleden

Hallo Lia, mooi verwoord jou ervaring als vrijwilliger van het Lamin Health Center. Ik ben door jou daar ook hartelijk ontvangen toen ik met een hele zieken oude man kwam. Perfect geholpen door dokter Sarah ( volgens mij langs jou op de foto ) en nogmaals terug geweest met n 2de patient. Vol lof over jullie werkwijze en er hangt een goede sfeer. Heb alleen vertrouwen in jullie na 15 jaar. Maak reclame voor jullie en er wacht in Gambia al n doos met spullen voor LHC. Succes en hoop dat je nog even blijft daar. Groetjes Nel